به راستی چقدرسخت است خندان نگه داشتن لب ها

در زمان گریستن قلب هاو تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی

و چه دشوار و طاقت فرساست گذراندن

روزهایی تنهایی و بی یاوری درحالی که تظاهر

می کنی هیچ چیز برایت اهمیت ندارد اما چه

شیرین است درخاموشی وتنهایی به حال خود

گریستن و باز هم نفرین به توای سرنوشت