ای کاش قطره ی اشکی بودم ،

از چشمانت جاری می شدم

و در گونه هایت می غلتیدم

و روی لبانت می مردم .... 

من امشب درس غم را از لب پیمانه می خوانم

سرود گریه ام را با دل دیوانه می خوانم

من امشب تا سحرگاه می نشینم در دل شب  

غزلهای غم خود را یک به یک مستانه می خوانم.

غم امشب هر چه می گوید حقیقت دارد

نه او افسانه می گوید ، نه من افسانه می خوانم..