عشق دست نيافتني

لالالالا نخواب سودي نداره

                           همــون بهـــتر كه بشـمري ستاره

                           همون بهتر كـه چشمات وا بمونه

                           كه ماه غصش نشه که تنها بيداره

لالالالا نخواب بازم سفر رفت

                           نميدونم به كــارون يا خزر رفت

                           فــقط  دردم  اينه  مـــثل همـيشه 

                           بدون اطـــلاع و بي خـــبر رفت

لالالالا نخواب ميدون جنگه

                           دســت هــركي مي بيني يه تفنگه

                           يه عــمر دور چشـماش گشتم اما

                           نفهميدم كه اون چشــما چه رنگـه

لالالالا نخواب زندونه دنيا

                           ســر ناســـازگــاري داره با مــا

                           بشين بازم دعــا كن واسه اونكه

                           مـــارو اينجا گذاشت تنهـاي تنها

لالالالا نخواب اون راه دوره

                           خــــدا ميدونه كه حالش چه جور

                           توي خلوت ميگم اينجا كسي نيست

                           خــداييش كه دلـــم خيلي صـبوره

لالالالا نخواب تيره است چراغم

                           مثل آتشــفشان مي مــونه داغـــم

                           به جون گلدونا كم غصه اي نيست

                           هــزار شب شد نيومد باز سراغم

لالالالا نخواب خواب كه دوا نيست

                           دل ديوونه داشتن كـــه خطا نيست

                           ميگن دست از سرش بردارنميشه

                           آخه عاشق شدن كه دست ما نيست

لالالالا نخواب تنها ميمونم

                           كمك كـن قــدر چشـمات رو بدونم

                           چــرا چشمات پر از خشم عزيزم

                           مــگه مـــن مثل اون نامهــربونم ؟

لالالالا نخواب ماه رو نگاه كن

                           من اسفند رو ميارم تـــــو دعا كن

                           بگــــو برگــــرده پيش مـــا بمونه

                           كـــتاب حافظ رو بــــردارو وا كن

لالالالا نخواب سرما تو راه

                           هميشه عمــــرخوشـــبختي كوتاهه

                            ميگن با يه فرشـــته اون رو ديدن

                            دروغه ، جـــون دريا اشـــــتباهه

لالالالا نخواب تلخ جدايي

                            كمر خم مي شه زير بي وفــــايي

                            توبيدار باش همه تو خواب نازن

                            براي كــــي بخـــــونم پس لالايي

لالالالا نخواب تنهايي زرده

                            اگه طــــــولاني شه مثل يه درده

                            اگر چشم انتظار باشي كه هيچي ...

در پیش بیدردان چرا فریاد بی حاصل کنم

گر شکوه ای دارم ز دل با یار صاحبدل کنم

در پرده سوزم همچو گل در سینه جوشم همچو مل

من شمع رسوا نیستم تا گریه در محفل کنم

اول کنم اندیشه ای تا برگزینم پیشه ای

آخر به یک پیمانه می اندیشه را باطل کنم

آنرو ستانم جام را آن مایه آرام را

تا خویشتن را لحظه ای از خویشتن غافل کنم

از گل شنیدم بوی او مستانه رفتم سوی او

تا چون غبار کوی او در کوی جان منزل کنم

روشنگری افلاکیم چون آفتاب از پاکیم

خاکی نیم تا خویش را سرگرم آب و گل کنم

غرق تمنای توام موجی ز دریای توام

من نخل سرکش نیستم تا خانه در ساحل کنم

دانم که آن سرو سهی از دل ندارد آگهی

چند از غم دل چون رهی فریاد بی حاصل کنم

وقتي كه لحظه رفتنت رسيد

           همه آينه ها ديوونه شدن

                   جاده ها پاتو گرفتن كه نري

                        غنچه ها سر توي ديوار مي زدن

                                   وقتي كه بهت مي گفتم كه نرو

                         آسمون شگفت زده نگام مي كرد

               ديـــوارا داد مي زدن گـريه بسه

        پنجره با دلـــهره صــــدا مي كرد

تو كه رفتي خونه ويرون شد و ريخت

          قاصدك ها كوچه رو آتيش زدن

                    ديگه هيچ ستاره اي خنده نكرد

                             لحظه ها ساكت و تكراري شدن

تو ازم دور شــدي ، ســـايه ها سنگ شدن ، ابرا دل تنگ شدن

آســــمون محو شد و قلبامون روز به روز سرد و بي رنگ شدن

بي تــو قلب شاپركها يخ زده ، دست خورشيد به زمين نمي رسه

تو بهــارم حتي برگــــها مي ريزن ، عمر هر سپيده اي يك نفسه

هــنوزم وقتي كه از تو مي خونم ، درياها يكدفه طوفاني مي شن

ابرها مي لرزن و بارون مي گيره ، همه پرستو ها پر مي كشن