عشق دست نيافتني

برای تو مي نويسم

براي تو که معناي باران را ازناودانها نمي پرسي

و هيچگاه با کوهها قهر نمي کني

براي تو که پنجره را به خاطر ديدن خورشيد دوست داري

و به ياسها به خاطراينکه بوي يار را دارند احترام مي گذاري

من در رسيدن به تو ازپروانه ها بي پرواترم ،

پس چرا ازمن مي گريزي؟؟؟

چرا براي چشمانم نامه نمي نويسي؟؟؟

چرا دلم را به خانه ات دعوت نمي کني؟؟؟

مي دانم که رودهاي ملتهب جهان در پيراهن تو گم مي شوند

و رؤياهاي من هرچقدر بروند به تو نخواهند رسيد

من صبح ها قبل ازاينکه آقتاب به کوچه ي ما بيايد،

آن را به پاي گنجشکي مهربان مي بندم تا به تو برساند

آيا نامه هايم را مي خواني؟؟؟

آيا باورت مي شود که من روزي

روي موج هاي اقيانوسي ناآرام خانه داشتم؟؟؟