مي‌شود سبزينه اميد بود

 

بر كوير تشنه بيدار دشت

 

مي‌شود عاشقتر از خورشيد بود

 

با نويد عشق از هر جا گذشت

 

مي‌شود پلك و زلال آيينه‌وار

 

انعكاس لحظه‌هاي عشق بود

 

مي‌شود خنده را كليد راه كرد

 

با كليد خنده اين در را باز كرد