عشق دست نيافتني

به صحرا شدم ، عشق باريده بود

و عطر نگاه تو پيچيده بود

شقايق به لب داشت نام تو را

و بابونه خواب تو را ديده بود

و با ياد لبخند خورشيدي ات

گل خنده بر خاك روييده بود

نه آن دشت را باد زرد و سياه

نه بيدي كه از باد لرزيده بود

و انگار در چشم آيينه‌ها

طنين نگاه تو خوابيده بود

و يك لحظه انگار طاووس‌وار

خيال تو آنجا خراميده بود ...